عاقبت ثروتمندان و فقیران

روزی بهلول در قبرستان بغداد کله های

مرده ها را تکان می داد ، گاهی پر از خاک

می کرد و سپس خالی می نمود.

شخصی از او پرسی:

بهلول ! با این " سر های مردگان " چه می کنی؟

گفت: می خواهم ثروتمندان را از فقیران و حاکمان را

از زیر دستان جدا کنم، لکن می بینم

همه یکسان هستند.

به گورستان گذر کردم صباحی
شنیدم ناله و افغان و آهی

شنیدم کله ای با خاک می گفت
که این دنیا، نمی ارزد به کاهی

به قبرستان گذر کردم کم و بیش
بدیدم قبر دولتمند و درویش

نه درویش بی کفن در خاک خفته
نه دولتمند ، برد از یک کفن بیش

« باباطاهر »

مرگ انسانیت...