کاش چشم ترا می دیدم

کاش چون یاد دل انگیز زنی

می خزیدم به دلت پر تشویش

ناگهان چشم ترا می دیدم

خیره بر جلوه ی زیبایی خویش

کاش در بستر تنهایی تــو

پیکرم شمع گنه می افروخت

ریشه ی زهد تو و حسرت من

زین گنه کاری شیرین می سوخت

کاش از شاخه ی سرسبز حیات

گل اندوه مرا می چیدی

کاش در شعر من ای مایه ی عمر

شعله ی راز مرا می دیدی .

« فروغ فرخ زاد »

مرگ انسانیت...